son olması için yazılmış ilk mektup..
geride hiç yazılmamış yapraklar bırakarak gidicem bu yerlerden. boş ama artık temiz olmayan sayfalar akamdan el sallamamakta, bana veda sözcükleri sıralamamakta ısrar edecekler. sözlerimden bir kısmı söylenmiş olduklarına isyan ederken; henüz söylenmemiş ve hiç söylenmeyecek olanlar derinlerde bir yerlerde bana gücenecek ve hatta belki küsecekler.terkettiğim ve ya terk edildiğim geceler arkamdan kıs-kıs gülecekler. ama öte yandan gündüzler de suratlarını ekşitecekler.
vaktiyle peynir gemisine yükleyip yolcu ettiğim hayallerimin demir aldığı ve benim neresi oldugunu hiçbir zaman bilmediğim (belki de bilmek istemediğim) eski adadan; posta kutuma düşen mektuplar arkamdan sövecekler artık okunmuyor olduklarına yada hiç okunmayacak olduklarına lanet edecekler.
çok zaman önce her bir kırıntısını içimden, büyük bir özenle temizlediğim aşk; gidişime aldırış dahi etmeyecek. yokluğumu zerre kadar önemsemeycek. belki birileri aşka haber verecek; belki birileri yakıp söndürdüğüm sigaraların gecemde bıraktığı ışıklardan bahsedecek ona. ama o umursamayacak hiçbirini. ve kendini hiçbir zaman gidişimden sorumlu tumayacak ( ve ben de gidişimden hiçbir zaman onu sorumlu tumayacağım)
kirlenmiş sayfalarım arkamdan el sallamazken, sözlerim küskünleri veya asileri oynarken, gecelerim gülüp gündüzlerim ağlarken, hayallerim ve yankıları bugüne değin hiç duymadığım küfürleri rüzgarla savururken ve aşk uykudayken ; arkama dönüp , mazime bakmak için bir an duraksayacağım. ama içimi kavuran " geri dön ve son bir kez bak!" isteğine karşı koymayı ve yoluma devam etmeyi de bileceğim..
solmus nefesler bilindik türküleri tutturdugunda, gitmis olucam.. ve yorgun sesim artik susacak.. ardimdan ne bir agit ne de bir türkü yakilacak. hiçbirsey olarak geldigim dünyadan hiçbirsey olarak göçmek yine bana kalacak.tanidigim, tanimadigim herkese selamlar olsun..

